کدکس سرافینیانوس
.Copyright© 2010-2013 rouZGar.com. All rights reserved | نقل مطالب، با "ذکر ماخذ" مجاز است.
جهانی شدن تجارت ســکــس
ريچارد پولين ـ برگردان: ب. كيوان

مقدمه

بیشتر تحلیل‌های مربوط به جهانی شدن سرمایه‌داری معاصر جنبه ی سیاره‌ای صنعت تجارت سـکـس را در نظر نمی‌گیرند(۱). این بخش از اقتصاد جهانی در توسعة کامل که از جابجایی بسیار مهم جمعیت بوجود می‌آید و سودها و درآمدهای باورنکردنی پدید می‌آورد، ویژگی‌های اساسی و بی سابقه ی مرحله ی جدید اقتصاد سرمایه‌داری را به نمایش می‌گذارد. رشد برق آسای آن بطور جدی حقوق اساسی بشر، به ویژه حقوق زنان و کودکان را که به کالاهای سـکـسی تبدیل شده‌اند، زیر سئوال برده است. دینامیک کار چنین است که سازمان‌های بین‌المللی از ۱۹۹۵، پس از تحلیل و گفتمانی که افشاگر بدترین نتیجه‌های جهانی شدن بازار سـکـس است، موضع‌هایی را پذیرفتند که به آزادسازی روسپی گری و بازارهای سـکـس گرایش دارد. در حقیقت، آنچه سازمان تجارت جهانی (WTO)به نفع جهانی شدن نولیبرالی از آن دفاع می‌کند، اکنون جای ارگان‌های گوناگون اروپایی و بین‌المللی، از جمله سازمان ملل متحد را، در قلمرو بهره برداری جنسی از زنان و کودکان گرفته است.

 

صنعتی شدن تجارت سـکـس و کالایی شدن

جهانی شدن سرمایه‌داری امروز به «کالایی شدن» بی‌مانند نوع بشر در تاریخ نیاز دارد. طی ۳۰ سال دگرگونی بسیار فاجعه بار تجارت سـکـس به صنعتی شدن، مبتذل شدن و انتشار پرحجم آن در مقیاس جهانی انجامیده است (۲). این صنعتی شدن همزمان قانونی و غیرقانونی که میلیاردها دلار (۳) درآمد ببار می آورد، بازار مبادله‌های سـکـس را رونق داده که در آن میلیون ها زن و کودک به کالاهایی با مشخصه ی سـکـس تبدیل شده‌اند. این بازار از توسعه ی پرحجم روسپی گری (مخصوصاً در نتیجه ی حضور نظامیان درگیر جنگ و یا اشغال سرزمین ها) (۴) به ویژه در کشورهای تازه صنعتی شده، از توسعه ی بی سابقه ی صنعت توریستی (۵)، پیشرفت و عادی سازی هرزه نگاری (۶)، بین‌المللی شدن ازدواج‌های هدایت شده (۷) و همچنین نیازهای انباشت سرمایه بوجود آمده است.

این تأیید که صنعت تجارت جنسی وجود داشته از این دلیل سرچشمه می گیرد: بویژه اینکه ما با توسعه ی تولید انبوه ثروت‌ها و خدمات جنسی روبروییم که تقسیم منطقه‌ای و بین المللی کار را بوجود آورده است. در بخش بزرگی از نوع بشر که به فروش خدمات جنسی مشغول‌اند، «ثروت» پدید آمده است. این صنعت که در یک بازار جهانی شده گسترش یافته و هم زمان سطح محلی (۸) و سطح منطقه ای را یکپارچه می سازد، به نیروی اقتصادی پرهیزناپذیر تبدیل شده است. روسپی گری و صنعت های جنسی مرتبط با آن - میکده ها، با شگاه های رقص، روسپی خانه ها، سالن های ماساژ، مزون های تولید هرزه نگاری و غیره - روی اقتصاد زیرزمینی پرحجم تکیه می کنند که توسط پااندازی‌های مرتبط باجنایت سازمان یافته کنترل می شود و به نیروهای نظم فاسد سود می رساند. زنجیره های هتل داران بین المللی، شرکت های هوایی و صنعت توریستی وسیعاً از صنعت تجارت جنسی سود می برند و به دولت ها نیز از این بابت سود می رسانند. در ۱۹۹۵، برآورد شده است که درآمدهای روسپی گری در تایلند بین ۵۹ و ۶۰ درصد بودجه ی دولت را تشکیل می داد(۹). بی دلیل نیست که این دولت در ۱۹۸۷ توریسم سـکـس را با این عنوان افزایش داد: « یکی از میوه‌های تایلندی شیرین‌تر از دوریان [ یک میوه محلی] زنان جوان‌اند» (۱۰) در ۱۹۹۸، سازمان بین المللی کار برآورد کرد که روسپی گری بین ۲ و ۱۴ درصد مجموع فعالیت های اقتصادی تایلند، اندونزی، مالزی و فیلی پین را تشکیل می دهد (۱۱). طبق بررسی بیشوپ و روبینسون (۱۲) صنعت توریستی ۴ میلیارد دلار در سال برای تایلند عایدی دارد.

صنعتی شدن تجارت سـکـس و فراملی شدن آن عامل های اساسی هستند که روسپی گری معاصر را بطور کیفی از روسپی گری دیروز متمایز می سازد. مصرف کنندگان از این پس می توانند در تمام جهان به پیکرهای جوان، حتی بسیار جوان « خارجی» بویژه برزیل ، کوبا، روسیه، کنیا، سری لانکا، فیلی پین، ویتنام، نیکاراگوئه و جاهای دیگر دسترسی داشته باشند.

عامل دیگری که خصلت کیفی متفاوت به تجارت سـکـس امروز می دهد، این واقعیت است که روسپی گری به استراتژی توسعه ی برخی کشورها تبدیل شده است. زیرفشار استرداد وام، بسیاری از دولت های آسیا، آمریکای لاتین و آفریقا از جانب سازمان های بین المللی چون « صندوق بین المللی پول» و « بانک جهانی» - که وام های کلان می دهند - به توسعه ی صنعت های توریسم و تفریحی تشویق شده اند. در هر یک از این موردها، پیشرفت این بخش ها به جهش صنعت توریسم جنسی میدان داده است (۱۳). در برخی موردها، مانند نپال، زنان و کودکان بطور مستقیم در بازارهای منطقه ای یا بین المللی (بویژه در هند و هنگ کنگ) عرضه می شوند، بی آنکه کشور مورد بحث توسعه ی گویای روسپی گری محلی را به رسمیت بشناسد. در دیگر موردها مثل تایلند، این امر توسعه ی همزمان بازار محلی و بازارهای منطقه ای و بین المللی را در پی داشته است (۱۴). امّا در همه ی موردها، ملاحظه می شود که گردش این کالاها چه در مقیاس فراقاره ای یا فراملی از منطقه های کم متمرکز سرمایه به منطقه های بسیار متمرکز سرمایه جریان دارد. از این رو، برآورد شده است که طی ۱۰ سال، دویست هزار زن و دختر جوان بنگلادشی به طرف پاکستان در تردد بوده اند (۱۵). در صورتی که ۲۰ تا ۳۰ هزار روسپی تایلندی منشاء برمه‌ای دارند (۱۶).

جهانی شدن سرمایه از این پس با زنانه شدن بیش از پیش گسترده ی مهاجرت ها توصیف می شود (۱۷). بخش مناسبی از جریان مهاجرت به سمت کشورهای صنعتی انجام می گیرد (۱۸). روسپی های خارجی که آشکارا در پایین سلسله مراتب روسپی گری قرار دارند، بطور اجتماعی و فرهنگی منزوی هستند و در بدترین شرایط ممکن بهداشتی کار می کنند. تمام اقتصاد سیاسی روسپی گری و معامله ی زنان و کودکان باید در اصطلاح کلاسیک برپایه ی تحلیل نابرابری های ساختاری، توسعه ی نابرابر و مرکب و سلسله مراتبی بودن بین کشورهای امپریالیستی و کشورهای وابسته شالوده ریزی شود.

وضعیت زنان و کودکان سیر پس روانه پیدا کرده: چنانکه، در بسیاری کشورهای جهان سوّم و همچنین در کشورهای اتحاد شوروی سابق و اروپای شرقی، زیر تأثیر سیاست های تعدیل ساختاری و آزادسازی اقتصاد، زنان و کودکان به ماده ی خـام جدید (New Raw Resouces ) در چارچوب توسعه ی تجارت ملی و بین المللی تبدیل شده اند. از دید اقتصادی، این کالاها با امتیاز دوگانه توصیف می شوند: پیکرها همزمان ثروت و خدمات اند. دقیق تر بگوییم، ما با کالایی شدن نه فقط پیکر، بلکه با کالایی شدن زنان و کودکان روبروییم. اندیشه ی رایج پیدایش شکل جدید بردگی در توصیف تجارتی که موضوع آن میلیون ها زن و کودک اند، از آنجاست.

این واقعیت ها شرایط و توسعه ی جهانی شدن کنونی سرمایه داری را در مورد زنان و کودکان که مورد بهره برداری تجارت جنسی اند، مشخص می کنند. باید سایر عنصرهای تعیین کننده را افزود. آدم ربایی، تجاوز به زور و خشونت از عامل های رونق این صنعت اند. آنها نه فقط برای توسعه ی بازارها، بلکه همچنین برای « تولید» این بازارها جنبه ی اساسی دارند: زیرا به « کارکردی» کردن آنها برای این صنعت که به آمادگی کلی پیکرها نیاز دارد، کمک می کنند. ۷۵ تا ۸۰درصد روسپی ها در کودکی مورد سوءاستفاده ی جنسی قرار گرفته اند(۱۹). بیش از ۹۰درصد روسپی ها زیر کنترل پااندازها قرار دارند (۲۰). یک بررسی درباره ی روسپی های خیابانی در انگلستان نشان می دهد که ۸۷درصد روسپی ها قربانی خشونت طی ۱۲ ماه اخیر بوده اند (۲۱). ۴۳درصد از میان آنها از پی آمدهای سوءاستفاده ی حاد جسمی رنج می برند. یک بررسی آمریکایی اعلام داشته است که ۷۸درصد روسپی ها قربانی تجاوز به عنف از جانب پااندازها و مشتریان (بطور متوسط ۲۹ بار در سال) هستند؛ ۴۹درصد قربانی ربودن و انتقال از یک کشور به کشور دیگر بوده اند و ۲۷درصد معلول شده اند (۲۲). سن متوسط ورود به روسپی گری در ایالات متحد ۱۴ سال است(۲۳). آیا می توان تأیید کرد که در چنین شرایط به راستی روسپی «آزاد» و غیراجباری وجود دارد؟

در کشورهایی که روسپی گری قانونی است، روسپی های خارجی بخاطر وضعیت ناپایدار مهاجرت به طور روزافزون به صورت مخفی بکار گرفته می شوند و از قاعده های بهداشتی که لازمه ی «مراقبت» از روسپی ها و خریداران سـکـس است، بی بهره اند.

سرانجام اینکه، روسپی گری از راه استثمار زنان اقلیت های قومی نیز توسعه می یابد. از این رو، در ۱۹۸۰، ۴۰درصد روسپی‌های تایپه (تایوان) از منشاء بومی استرالیا موضوع معامله بوده اند (۲۴). در مقیاس جهانی، مشتریان شمال از زنان جنوب و شرق سود می جویند. در خود جنوب مشتریان ملی از زنان و کودکان اقلیت های ملی یا نژادی سوء استفاده می کنند.

 

پیشرفت روسپی گری

طی سه دهه ی اخیر، اغلب کشورهای نیمکره ی جنوبی با رشدی فنومنی روبرو بوده اند. طی یک دهه وضعیت کشورهای اتحاد شوروی سابق و اروپای شرقی و مرکزی چنین بوده است. میلیون ها زن، نوجوان و کودک در ناحیه‌های « داغ» مادر شهرهای کشور خاص خود یا مادر شهرهای کشورهای مجاور زندگی می‌کنند. طبق برآورد ۲ میلیون زن در تایلند (۲۵)، ۳۰۰ هزار در فیلی پین (۲۶)، ۵۰۰ هزار در اندونزی (۲۷)، نزدیک به ۸ میلیون در هند (۲۰۰ هزار آن نپالی) (۲۸)، ۱ تا ۵/۱ میلیون در کره (۲۹)، ۱۴۲ هزار در مالزی (۳۰)، بین ۶۰ تا ۲۰۰ هزار در ویتنام (۳۱)، ۱ میلیون در ایالات متحد، بین ۵۰ تا ۷۰ هزار در ایتالیا (نیمی از آن خارجی بویژه نیجریه‌ای)، ۲۵ هزار در هلند (۳۲)، بین ۵۰ تا ۴۰۰ هزار در آلمان (۳۳) و شاید بیش از ۲۰۰ هزار در لهستان(۳۴) به روسپی گری مشغول اند. این روسپی ها در روز (۳۵) ۲/۱ میلیون خدمات سـکـسی به مشتریان می فروشند

طبق برآورد یونیسف یک میلیون کودک هر سال وارد صنعت تجارت سـکـس می شوند (۳۷). صنعت روسپی گری کودکان از ۴۰۰ هزار کودک در هند (۳۸) (که برخی مذهب ها آن را مشروع می دانند)، ۷۵ هزار کودک در فیلیپین (۳۹)، ۸۰۰ هزار در تایلند (۴۰)، ۱۰۰ هزار در تایوان (۴۱)، ۲۰۰ هزار در نپال (۴۲)، ۱۰۰ تا ۳۰۰ هزار کودک در ایالات متحد (اگر مجموع صنعت سـکـس را اضافه کنیم، رقم ها به ۴/۲ میلیون می رسد) و نیز از ۵۰۰ هزار کودک در آمریکای لاتین بهره برداری می کند. برآورد شده است که در چین توده ای بین ۲۰۰ تا ۵۰۰ هزار کودک روسپی وجود دارد. در برزیل، برآوردها بین ۵۰۰ هزار تا ۲ میلیون در نوسان (۴۳) است؛ ۳۰% روسپی های کامبوج کمتر از ۱۷ سال دارند (۴۴). طبق برآورد برخی بررسی‌ها طی یک سال یک کودک روسپی « خدمات جنسی»اش را به ۲۰۰۰ نفر می فروشد. (۴۵)

 

تردد زنان و کودکان

به موازات پیشرفت روسپی گری محلی در پیوند با مهاجرت از روستاها به سوی شهرها، صدها هزار زن جوان در چارچوب صنعتِرو به کمال سـکـس در کشورهای صنعتی به سمت مرکزهای شهری ژاپن، اروپای غربی و آمریکای شمالی برای « عرضه» ی خدمات جنسی به مشتری‌های مذکر پرشمار جابجا شده اند. این مهاجرت ها از روستاها به مرکزهای شهری نزدیک یا دوردست نه تنها هیچ نشانه‌ای از کندی سرعت بدست نمی دهند (۴۶)بلکه برعکس همه چیز حاکی از ادامه رشد حیرت انگیز آن است.

تردّد زنان و کودکان در مقیاس جهانی به صورت پرحجم انجام می گیرد. زنان و کودکان جنوب و جنوب شرقی آسیا گروه بسیار مهمی را در این زمینه تشکیل می دهند. روسیه و کشورهای مستقل اتحاد شوروی سابق (با ۱۷۵ هزار نفر در سال) دومین گروه در این رتبه ی مهم را تشکیل می دهند. پس از آن آمریکای لاتین و کاراییب (تقریباً با ۱۰۰ هزار نفر) و آفریقا (با ۵۰ هزار نفر) (۴۷) قرار دارند.

شمار روسپی هایی که از فیلیپین، تایوان، تایلند و روسیه به ژاپن می آیند بالغ بر ۱۵۰ هزار نفر است (۴۸). هر سال ۵۰ هزار دومینیکنی در خارج به ویژه در هلند به روسپی گری می پردازند. آنها در این کشور ۷۰% اشغال کنندگان ۴۰۰ ویترین روسپی های آمستردام را تشکیل می دهند (۴۹). روسپیان روسی و اروپای شرقی که در محله‌های «داغ» آلمان دیده می شوند، بالغ بر ۱۵ هزار نفر هستند. ۷۵% روسپیان این کشور از اصلیت خارجی هستند (۵۰). ۴۰% روسپیان زوریخ از تبار جهان سوم اند (۵۱). ۵۰۰ هزار زن اروپای شرقی و بین ۱۵۰ تا ۲۰۰ هزار زن کشورهای اتحاد شوروی سابق در اروپای غربی به روسپی گری مشغول اند. طبق برآورد ۵۰ هزار خارجی برای تغذیه ی شبکه‌های روسپی گری به ایالات متحد می روند(۵۲).

هر سال نزدیک به یک چهارم میلیون از زنان و کودکان جنوب شرقی آسیا (برمه، ایالت ینان چین توده ای، لائوس و کامبوج) در تایلند، به عنوان کشور ترانزیت به بهای متنوع بین ۶۰۰۰ و ۱۰ هزار دلار آمریکایی خریداری می شوند. در کانادا دلالان ۸۰۰۰ دلار برای یک جوان آسیایی از فیلیپین، تایلند، مالزی یا تایوان می پردازند و آنها را ۱۵ هزار دلار به مؤسسه های روسپی گری می فروشند (۵۳). در اروپای غربی، بهای رایج یک اروپایی از مبدأ کشورهای سابق «سوسیالیستی» بین ۱۵ تا ۳۰ هزار دلار آمریکایی است. با ورود آنها به ژاپن زنان تایلندی ۲۵ هزار دلار آمریکایی وامدار شده اند (۵۴). زنان خریداری شده باید هزینه های مؤسسه های مربوط را تسویه و بنفع آنها سالها کار کنند.

 

فوران هرزه نگاری

صنعت هرزه نگاری معاصر در آغاز دهه ی پنجاه با ابداع Playboy رو به گسترش نهاد. از آن پس، این صنعت همه ی وسیله های ارتباطی مدرن را بکار گرفته است. از این رو، در ایالات متحد محل فیلمبرداری ویدئویی هرزه نگاری، یک بازار ۵ میلیارد دلاری در سال در اختیار دارد. از فیلم های پرسود هرزه نگاری تلویزیون و نمایش این فیلم ها در اتاق های هتل ها ۱۷۵ میلیون دلار بدست می آید. در ایالات متحد بین ۱ تا ۲ میلیارد دلار از راه کارت های اعتباری در بدست آوردن اطلاعات مستقیم سـکـسی از طریق اینترنت خرج می‌شود(۵۵). امّا این هزینه بین ۵ تا ۱۰درصد همه ی فروش ها در شبکه است (۵۶). آنجا نیز صنعت هتل داری شریک است: در هر فیلمی که در یک اتاق نمایش داده می شود، ۲۰% بهای محل اجاره بدست می آید.

هرزه نگاری کودکانه یا تقریباً کودکانه (Kiddi or Chicken porn ) روی اینترنت ۴/۴۸درصد همه ی انتقال های راه دور پایگاه های تجاری برای بالغ ها را تشکیل می دهند (۵۷). این هرزه نگاری از کودکان نوباوه تا سه ساله استفاده می کند. تصویرهایی که برای ارضای پندارهای مصرف کنندگان هرزه نگاری کودکانه تولید می شوند، می توانند به عنوان شکلی از سوءاستفاده ی سـکـسی توصیف شوند.

در ۱۹۸۳، رقم تجارت هرزه نگاری تا ۶ میلیارد دلار برآورد شده است (۵۸). این رقم بسیار پایین تر از رقم امروز است. به این دلیل دهه ی۱۹۹۰ شاهد فوران تولید و مصرف هرزه نگاری است. هرزه نگاری از این پس یک صنعت جهانی است که بطور پرحجم منتشر شده و کاملاً به ابتذال رسیده و نه فقط اوج نابرابری سـکـسی را نمایش می‌دهد، بلکه برای تقویت این نابرابری می کوشد. این صنعت جزء فرهنگ است و آن را اشباع می کند و بنابراین، در مجموع تصویرهای اجتماعی رسانه های سنتی و جدید اثر می گذارد. هرزه نگاری تنها یک صنعت پنداری نیست. یعنی قبل از هر چیز از زنان و کودکان بهره برداری و سوء استفاده می کند. صدها هزارنفر که آنجا کار می کنند، به نوبه ی خود مورد تجاوز و خشونت و قتل قرار می گیرند (۵۹). هرزه نگاری، در حقیقت روسپی سازی پندارهای جنس مذکر است. این هرزه نگاری زنان را نوبالغ و کودکان را از حیث سـکـسی بالغ نشان می دهد.

هرزه نگاری تنها با بحث بر پایه ی آزادی بیان کاهش نمی یابد.

 

توریسم سـکـسی

توریسم سـکـسی به کشورهای وابسته محدود نشده است. ریپربان در هامبورگ، کورفورستندام (Kurfürstendamm) در برلین و محله های «داغ» آمستردام و روتردام مقصدهای بسیار معروف توریست‌های سـکـسی هستند. کشورهایی که روسپی گری را قانونی کرده اند یا با آن مدارا می کنند، به مکان های مهم توریستی تبدیل شده اند. با توجه به این کشورها است که سازمان های غیردولتی ملی در سطح اروپا و بین المللی، روسپی گری را به مثابه یک کار سـکـسی معرفی می کنند. توریسم سـکـسی به عنوان صنعت در حال رشد از سی سال پیش به این سو به روسپی سازی بافت اجتماعی سرگرم است. در تایلند در برابر ۴/۵ میلیون توریست سـکـسی ۴۵۰ هزار مشتری محلی در روز برآورد شده است (۶۰).

صنعت پرحجم روسپی گری در جنوب شرقی آسیا به علت جنگ ویتنام، توقف نظامیان در ویتنام، تایلند و فیلی پین (۶۱) پیشرفت زیادی کرد. تایلند و فیلیپین در مبارزه علیه ویتنام نقش پایگاه پشت جبهه را بازی می کردند. افزایش بسیار زیاد روسپی گری محلی موجب استقرار زیرساختار لازم برای توسعه ی توریسم سـکـسی بویژه به موجب موجود بودن « نیروی کار»ی که محصول حضور نظامی بود، گردید. فراغت های بسیار زیاد، آسانی ارتباط ها و نقل مکان به خارج، ترکیب اجتماعی، و تصویر زیبا و شهوانی جوانان روسپی آسیایی _ با دیدی هرزه نگارانه_ که به اعتبار فرهنگ شان به رغم کم سنی از حیث سـکـسی بالغ محسوب می شوند و سیاست های دولتی مساعد برای توریسم سـکـسی به فوران این صنعت کمک کرده اند. امروز نیز طبق برآورد بالغ بر ۱۸ هزار روسپی در خدمت ۴۳ هزار نظامی ایالات متحد که در کره مستقرند، قرار دارند (۶۲). برآورد شده است که در فاصله ۱۹۳۷ و ۱۹۴۵ ارتش اشغالگر ژاپن از ۱۰۰ تا ۲۰۰ هزار روسپی کره که در « استراحت گاه ها» (روسپی خانه های آرام بخش ) (۶۳) زندانی بودند، استفاده کرده‌اند. تنها چند روز پس از شکست ژاپن، انجمن ایجاد سرگرمی‌های ویژه ی آسان که بطور غیرمستقیم توسط دولت تأمین مالی می شود، نخستین روسپی خانه ی آرام بخش سربازان آمریکایی را گشودند. این انجمن در نقطه ی اوج کارش، ۷۰ هزار روسپی ژاپن را به کار گماشت (۶۴).

 

بیماری های واگیردار سـکـسی و نازایی نتیجه ی جهانی شدن صنعت سـکـس

طبق برآوردها تنها ۱۵% روسپیان ایالات متحد به بیماری مقاربتی مبتلا نشده اند (۶۵). ۸۵% روسپیان بورکینوفاسو مبتلا به ایدز هستند. مبتلایان به این بیماری در کنیا ۵۲%، در کامبوج نزدیک به ۵۰% و در شمال تایلند ۳۴% هستند. در ۱۹۸۸ حدود ۲% روسپیان ایتالیا مبتلا به ایدز بودند. ده سال بعد این رقم به ۱۶% رسید (۶۶).

یکی از بهانه های مشتریان در استفاده ی سـکـسی از کودکان پرهیز از بیماری های سـکـسی است. امّا داده ها و آمارها این پندار را تکذیب می کنند. مثلاً در کامبوج از بین ۵۰ تا ۷۰ هزار روسپی بیش از یک سوم آنها کمتر از ۱۸ سال دارند و نزدیک به ۵۰% این جوانان سروپوزیتیو (Séropositive) هستند (۶۷).

در غرب، ۷۰% نازایی زنانه به علت بیماری های مقاربتی شوهران و شریکان زندگی در نتیجه ی آمیزش جنسی با پرداخت پول است(۶۸).

 

آزادسازی صنعت سـکـس

در ۱۹۹۸ سازمان بین المللی کار، آژانس رسمی سازمان ملل متحد، در یک گزارش خواستار شناسایی اقتصادی صنعت سـکـس شده است. این شناسایی توسعه ی « قانون های کار و سودها به نفع کارکنان سـکـس»، بهبود « شرایط کار» در این صنعت و « توسعه ی شبکه ی مالیاتی بر فعالیت های متعدد پر سود مربوط به این صنعت» را در بر می‌گیرد (۶۹).

نخستین انحراف به نفع آزادسازی روسپی گری در مقیاس جهانی در ۱۹۹۵ هنگام کنفرانس پکن آشکار شد. در این کنفرانس برای نخستین بار اصل روسپی گری «اجباری» تصریح شد. بدین معنا که فقط با اجبار در روسپی گری باید مبارزه شود. در ۱۹۹۷، به ریاست هلند، خط های راهنمای محصول کنفرانس بین وزیران در لاهه با کوشش در جهت هماهنگ کردن مبارزه با دادوستد زنان با هدف های بهره برداری سـکـسی در اتحادیه ی اروپا، تعریف دادوستد را تنها به شرط به کاربردن زور، اجبار و تهدید روشن کردند (۷۰). در ژوئن ۱۹۹۹ سازمان بین المللی کار قراردادی درباره ی شکل های تحمل ناپذیر کار برای کودکان را به تصویب رساند. در فهرست طولانی تنظیمی، روسپی گری برای نخستین بار در یک متن بین المللی به عنوان کار شناخته شد. گزارشگر ویژه درباره ی تخلف‌های انجام یافته نسبت به زنان در کمیسیون حقوق بشر سازمان ملل متحد در آوریل ۲۰۰۰ در ژنو نشان داد که تعریف داد و ستد نمی بایست زنان «مهاجر غیر قانونی مشغول به حرفه ی سـکـس» را به حساب آورد.

به عقیده ی ماری ویکتوآر لویی، همه ی این سیاست ها به « ترک مبارزه با سیستم روسپی گری [صحه می گذارند] (و) توجیه کالایی شدن سیستم روسپی گری را بنام کاربرد برخی حالتمندی‌های تنظیم آن تأیید می کنند» (۷۱)

 

نتیجه گیری

از ۳۰ سال پیش به این سو، ما با سـکـسی شدن جامعه روبروییم. این سـکـسی شدن مبتنی بر نابرابری اجتماعی است. نتیجه ی آن نابرابر شدن بسیار سودآور است. از آن پس، جامعه از سـکـس اشباع می شود و بازار سـکـس رو به رشد کامل و جهانی شده، قبل از هر چیز از زنان و کودکان بویژه جهان سوم و کشورهای پیشین « سوسیالیستی» بهره برداری می کند.

ما اکنون شاهد صنعتی شدن روسپی گری، داد و ستد زنان و کودکان، هرزه نگاری و توریسم سـکـسی هستیم. چندملیتی های سـکـسی به نیروهای اقتصادی مستقل (۷۲)، بها گذاری شده در بورس تبدیل شده اند (۷۳). روسپی گری بدون بازار، بدون کالایی شدن موجودهای انسانی و بدون تقاضا وجود ندارد. متأسفانه، بهره کشی سـکـسی بیش از پیش به مثابه صنعت تفریحی (۷۴) نگریسته می شود و روسپی گری همچون کار مشروع تلقی می گردد. با اینهمه، صنعت فراغت « Leisure industry» مبتنی بر نقض منظم حقوق بشر است. بهره کشی سـکـسی از زنان و کودکان به همدستی مصرف کنندگان نیاز دارد.

این چشم انداز جهانی شدن، مجموع مشکلاتی را (استثمار اقتصادی، ستم سـکـسی، انباشت سرمایه، مهاجرت‌های بین‌المللی، نژادپرستی، مشکلات بهداشتی، سلسله مراتبی شدن اقتصاد - جهان، توسعه ی نابرابر و مرکب، فقر، تشدید نابرابری‌های اجتماعی و غیره) را که در درک تحول دنیایی که در آن بسر می بریم، جایگاهی قطعی دارند، در بر می گیرد. آنچه که می توانست به این عنوان در حاشیه نگریسته شود، از این پس در مرکز توسعة سرمایه داری جهانی قرار دارد. از این رو، این صنعت بیش از پیش به مثابه بخش مبتذل اقتصادی شناخته شده است.

 

سخن پیوست از مترجم

همانطور که ملاحظه می شود، متأسفانه در فهرست این بررسی دقیق و گسترده، آمار تجارت جنسی کشورهای خاورمیانه حضور ندارد. گفتنی است که یکی از نقطه های « داغ» این منطقه دبی است که از برکت طرح های نولیبرالی به کانون فساد و خوشگذرانی منطقه تبدیل شده است. ثروتمندانی که از راه غارت و دزدی و چپاول و پول های کثیف سرمایه های هنگفتی بچنگ آورده اند، در مرکزهای توریستی ضد فرهنگی شیخ نشین های خلیج فارس سرمایه گذاری می کنند. این شبه کشورها که فلسفه ی وجودی شان تغذیه ی نفت مورد نیاز نفتخواران بین المللی است، از دید اقتصاددانان نولیبرال ایرانی که همواره موفقیت آنها را به رخ می کشند، افتخار یافته اند محل مناسبی برای بنیاد قمارخانه هاو روسپی خانه ها برای داغ نگاهداشتن بازار سـکـس طبق نمونه های جهانی باشند. یکی از افتخارهای نظام ایران شرکت فعال در این سرمایه گذاری توسط آقازاده ها و وابستگان دم کلفت حکومت است. حاکمان که در تبلیغات دم از « اخلاق اسلامی» می زنند در برابر این قبیل فعالیت ها سکوت اختیار می کنند. سرمایه های این طفیلی ها که از راه غارت پابرهنگان کشور بدست آمده بجای سرمایه گذاری در ایران و ایجاد اشتغال در کشور صرف سرمایه گذاری در ساختن هتل های خوشگذرانی و قمارخانه ها و خدمات آنها در دبی و غیره می گردد. علاوه بر این شبکه ی سازمان یافته ای در کشور به شکار دختران نوبالغ زیبای خانواده های فقیر و تنگدست سرگرم است و گروه گروه آنان را از راه قاچاق یا با ویزای دولتی برای فروش در بازار سـکـس دبی و پاکستان و دیگر بازارهای منطقه عرضه می کند. به ویژه در یک دهه ی اخیر وضع به چنان مرحله ی فاجعه باری رسیده است که روسپی های صادر شده از ایران بازار سـکـس کشورهای سابقاً سوسیالیستی را در شیخ نشین ها تنگ کرده اند. متأسفانه مثل همه ی موردهای دیگر آمار دقیقی در این باره در دست نیست. اما گستردگی فروش دختران معصوم ایرانی تا آنجاست که حتی در فیلم های سینمایی داخل کشور بازتاب یافته است. فیلم سینمایی « نگین» از جمله ی آنهاست که سرنوشت دردناک و لرزاننده ی این دختران بی پناه و بینوا را به تصویر کشیده و نماد روشنی از وجود شبکه ی دلالان در شکار زنان و دختران و کودکان برای فروش در بازار داخلی و بازارهای منطقه است. در این مورد بجاست گزارش ۱۹ اردیبهشت ۱۳۸۳ ایلنا را یادآوری کنیم. طبق این گزارش قالیباف فرمانده ی کل نیروی انتظامی اعتراف کرد: «برخی از باندها، دختران کم سن و سال را به صورت غیرقانونی از کشور خارج می کنند»!؟

 


پى‌نوشت

* برگرفته از سایت www.negaresh.de که برای این سایت مورد بازنگری و ویراستاری قرار گرفته است.

نویسنده‌ی مقاله: ریچارد پولین، استاد جامعه شناسی در دانشگاه اوتاوا و نویسنده ی بسیاری از اثرها در علم های اجتماعی از جمله کتاب بی خِردی ناسیونالیستی در سال ۲۰۰۰، پایه های مارکسیسم در سال ۱۹۹۷، خشونت و هرزه نگاری، صنعت تصور و واقعیت ها در سال ۱۹۹۳ و همچنین نویسنده ی برخی قصه ها و رمان ها از جمله رمان حاکم شفق در سال ۲۰۰۰ و نیز برنده ی جایزه ی خوانندگان در سال ۲۰۰۰ است.

منبع: مجموعه ی «سرمایه و بشریت» نشر دانشگاهی فرانسه بخش مجله ها، پاریس ژانویه ۲۰۰۲

۱- این متن یک بررسی مقدماتی در زمینه ی پژوهش بسیار عمیق درباره ی آزادسازی کنونی روسپی گری و جهانی شدن بازار سـکـس است.

۲- Barry Kathleen, The Prostitution of Sexuality, New York, & London, New York University Press, ۱۹۹۵, p. ۱۲۲; Jeffreys Sheila, "Globalizing Sexual Exploitation : Sex Tourism and the Traffic in Women",Leisure Studies, vol. ۱۸, n°۳, july ۱۹۹۹, p. ۱۸۸.

۳- Selon le Political Economy Center Chulalungkborn University of Thailand, en ۱۹۹۳-۱۹۹۵, l'industrie mondiale du sex a généré des revenus se situant entre ۲۰ et ۲۳ milliards de dollars américans, cité dans ECPAT Australia, ECPAT Developement Manual, Melborne, ۱۹۹۴, p. ۲۹. D'autres enquêtes estiment à ۵۲ milliards de dollars les revenus de l'industrie légale de sexe. Voir à ce propos, Leidholdt Dorchen, position Paper for the Coalition Against Trafficking in Women, Genéve, ۲ mai ۲۰۰۱, http://www.uri.edu I artsci/wms/jugues/cathw/posit۲.htm, p. ۵.

۴- Voir à ce sujet, entre autres, Strudevant, S. P. and B. Stolzfus (ed.), Let the Good Times Roll. Prostitution and the U. S. Military in Asia, New York, The New Press, ۱۹۹۲.

۵- Voir, entre autres, Truong T.-D., Sex, Money and Morality: Prostitution and Tourism in Southeast Asia, London, Zed Books, ۱۹۹۰.

۶- Voir à ce sujet mon livre, La violence pornographique. Industrie de fantasme et réalités, Yens-sur-morges, Cabédita, ۱۹۹۳.

۷- Dans le cas de l'Australie, voir: "Love, Honour and Obey", The Alternatives, http://www.pastornet.net.au/alt/feb۹۷/arranged.html.

۸- Effet de la mondialisation, Kathleen Barry, op. cit., p ۱۲۶ rapporte que des villages entiers de pêcheurs des Philippines et de la ThaÏlande se sont transformés en sites touristiques sexuels.

۹- CATWAP, Statistics on Trafficking and Prostitution in Asia and the Pasific, p. ۱, http://www.codewan.com.ph/salidumay/discussions/articles/stats_prostitution.htm.

۱۰- Hechler David Child Sex Tourism, p. ۲, ftp://members.aol.com/hechler/tourism.html.

۱۱- Jeffreys Sheila, op. cit., p. ۱۸۵.

۱۲- Bishop R and L. Robinson L., Night Market. Sexual Cultures and the Thai Economic Miracle, New York, Routledge, ۱۹۹۸.

۱۳- Hechler David, op. cit., p. ۲.

۱۴- Barry Kathleen, op. cit.

۱۵- CATWAP, op. cit., p. ۱.

۱۶- Ibid., p. ۲.

۱۷- Santos Aida F., "Globalization, Human Rights and Sexual Exploitation", Making the Harm Visible, Hugues and Roche Editors, février ۱۹۹۹.

۱۸- Par exemple, la majorité des prostituées de la Nouvelle-Zélande est d'origine asiatique. CATWAP, op. cit., p. ۴.

۱۹- J. C. Barden, "After release from foster care, many turn to live on the streets", New York Times, ۱۹۹۱, Al ; Satterfield S. B. "Clinical Aspects of Juvenile Prostitution", Medical Aspects of Human Sexuality, vol. ۱۵, n° ۹, ۱۹۸۱. Ces donnée concordant avec celle d'une enquête que j'ai menée auprés des danseuses nues. Voir mon livre, Le sexe spectacle, consommation, main-d'œuvre et pornographie, Hull/Ottawa, Vents d'Ouest et Vermillon, ۱۹۹۴.

۲۰- Silbert M. and A. M. Pines, "Entrance in to prostitution", Youth and Society, vol. ۱۳, n° ۴, ۱۹۸۲. Voir également K. Barry, op. cit.

۲۱-Raymond Janice G., "Health Effects of Prostitution", Making the Harm Visible, Hugues and Roche Editors, mai ۲۰۰۱.

۲۲- Ibid.

۲۳- Voir, entre autres, Silbert M. and A. M. Pines, "Occupational Hazards of Street Prositutes", Criminal Justice Behaviour, n° ۱۹۵, ۱۹۸۱: Giobbe E., "Juvenil Prostitution: Profile of Recruitment", Child Trauma I : Issues & Research, New York, Garaland Publishing, ۱۹۹۲.

۲۴- Barry K., op cit., p. ۱۳۹.

۲۵- Ibid., p. ۱۲۲,

۲۶- CATWAP, op. cit., p. ۴.

۲۷- Ibid., p. ۳.

۲۸- Ibid., pp. ۲-۳.

۲۹- Barry, K., op. cit., p. ۱۲۲.

۳۰- CATWAP, op. cit., p. ۳.

۳۱- Ibid., p. ۵.

۳۲- Guéricolas Pascale, "Géographie de l'inacceptable", Gazette des femmes, vol. ۲۲, n° l,mai-juin ۲۰۰۰, p. ۲۷-۳۱.

۳۳- Oppermann M., "Introduction", in Oppemann M. (ed.), Sex Tourism and Prostitution: Aspects of Leisure, Recreation, and Work, New York, Cognizant Communication Corporation, ۱۹۹۸, p. ۸.

۳۴- Cazals Anne, op. cit., p. ۶۰.

۳۵- Ackermann L. und C. Filter, Die Frau nach Katalog, Freiburg, Herder, ۱۹۹۴.

۳۶- Oppermann M., op. Cit., p. ۸.

۳۷- Unicef, Child Protection, wysiwyg:-۴۷-http:--www.unicef.org/programme/cprotection/traf.htm,p. ۱.

۳۸- Ibid., p. ۲.

۳۹- CATWAP, op, cit., p. ۴.

۴۰- Oppermann M., op. cit., p. ۸.

۴۱- Unicef, Child Protection, op. cit., p. ۲.

۴۲- ECPAT Australia, op. cit., p. ۲۴

۴۳- Unicef, Child Protection, op. cit., p. ۲-۳.

۴۴- CATWAP, op. cit., p. ۲.

۴۵- Robinson L. N., The Globalization of Female Child Prostitution, Indiana University, http://www.law.indiana.edu l glsj/vo۱۵/no ۱/robonson.html, ۴ juin ۱۹۹۸, p. l.

۴۶- Santos Aida F., op. cit.

۴۷- The Modern International Slave Trade, http://www.uusc.org/programs/index_frames.html?strafic۲.html, ۱۴ mai ۲۰۰۱.

۴۸- CATWAP, op. cit., p. ۳.

۴۹- Guéricolas Pascale, op. cit., p. ۳۱.

۵۰- Oppermann M., op. Cit.

۵۱- Ibid.

۵۲- O'Neill Richard, Amy, International Trafficking, in Women to the United States: A Contemporary Manifestation of Slaverty and Organized Crime, DCI, Center for the Study of Inteligence, novembre ۱۹۹۹.

۵۳- CATW, "Factbook on Global Sexual Exploitation. Canada.", http://www.uri.edu/artsci/hugues/catw/Canada.htm, ۲۹ avril ۲۰۰۱.

۵۴- CATWAP, op. cit., p. ۱.

۵۵- Lane III, F. S., Obscene Profits, New York & London, Routlege, ۲۰۰۰, p. XV.

۵۶- Ibid., p. ۳۴.

۵۷- Rimm Marty, Marketing Pornography on the Information Superhighway, http://trfn.pgh.pa.us/guest/mrtext.html, p. ۱۹.

۵۸- Potter G. W., Criminal Enterprises : Pornography, http://www.police studies.eku.edu/Potter/International/Pornography.htm,p. ۱.

۵۹- Les histoires d'horreur du métier "d'actric pornographique" sont désormais légion. Le plus récent récit est l'œvre de Raffaëla Anderson (Hard, Paris, Grasset, ۲۰۰۱), vedette du film controversé, Baise-moi.

۶۰- Barry K., op. cit., p. ۶۰.

۶۱- JeffreysSheila, op., cit., p. ۱۸۶-۱۸۷.

۶۲- Barry K., op. cit., p. ۱۳۹.

۶۳- Ibid., p. ۱۲۸.

۶۴-Obid., p. ۱۲۹

۶۵-Leidhold Dorchedn, op. cit., http://www.uri.edul ۱ artsci/wms/hugues/catw/posit.htm. p. ۳.

۶۶-Ibid., p. ۴. Voir également Maurer, Mechtild, Tourisme, prostitution, sida,Paris/Genéve, L'Harmattan/Cetim, ۱۹۹۲.

۶۷- Véran Sylvie, "Cambodge. Vendue à ۹ ans, prostituée, séropositive", Nouvel Observateur, ۱۰ août ۲۰۰۰, p. ۱۰-۱۱.

۶۸- Raymond J. G., "Health Effects of Prostitution", Making the Harm Visible, Hugues and Roche Editors, février ۱۹۹۹.

۶۹- Lim L. L., the Sex Sector. The Economic and Social Bases of Prostitution is Southeast Asia, Genéve, OIT, ۱۹۹۸, p. ۲۱۲-۲۱۳.

۷۰- L'UE affirmait vouloir "combattre le traffic illégal des personnes", ce qui sous-entend qu'il existe un trafic "légal". Ainsi, dans de telles conditions, la définition de la traite ne s'attache qu'à protéger les femmes qui n'auraient pas consenti à leur exploitation. Ces femmes dorénavant auront le fardeau de la preuve qu'elles ont été contrai ntes à se prostituer.

۷۱- Louis Marie-Victoire, "Pour construire l'abolitionnisme du XXIe siécle", Cahier marxistes, n° ۲۱۶, juin-juillet ۲۰۰۰.

۷۲- Barry K., op. cit., p. ۱۶۲.

۷۳-Le plus important bordel de Melborne (Australie), The Daily Planet, est désormais coté à la bourse. Jeffreys, S., op. cit., p. ۱۸۵.

۷۴- Voir, entre autres, Oppermann, op. cit.

۷۵- Voir, entre autres, Kempadoo K and J. Doezema, Global Sex Workers, New York & London, Routlege, ۱۹۹۸.

Top