۱

توفان

در اتاق حلقه کرد

در و دیوار و

کتاب را

ورق زد

گل و گیلاس و سار

دل و گیتار و تار

                    را

در هم شکست

                  آن‌گاه که ناگهان

       باز شد

       بسته شد

       «پنجره»

۲

اتاق

سرتاسر

به شب نشست

            شب شبید

                     شب

اندوه به اندوه

          دیوارِ شب

          هرای به هرای

          آوار شد

          بر تن‌ام

          دفترم

          باز نشد   باز نشد

               «پنجره»

۳

دیوارِ

کهنه‌ی زمستان

کنار نمی‌رود

              باغچه

              پیدا نیست

              عطر بهار

                 را اما

                    باد

              بر تن‌ام

             دفترم

             می‌مالد

                 از

         پشت و روی

         بسته بسته‌ی

           «پنجره»