در انتظار ِ باد،

آبی است باد

و روی سطح ِ سمنتی ِ دنیا، هر گام

از سایه‌اش ــ که فتح ِ جهان می‌کند ــ

رنگِ نیاز می‌گیرد.

بیرون از انتظار، باد

خط می‌کشد به سینه‌ی سیمان،

خط می‌کشد بر ابر ِ آسمان،

آبی است خط.

آبی است باد

شبیهِ شکِ درون

وقتی که تنها یک گام

تا فتح ِ هیچ مانده‌است.